Toegankelijkheid Toegankelijkheid
Tekst
Contrast

Zoeken

Sietse heeft het naar zijn zin op de Tukseweg

‘Je kunt dingen beter niet opkroppen’

‘Je kunt dingen beter niet opkroppen’

Bloemen en planten vindt hij het mooiste wat er is. Het is dus niet verwonderlijk dat Sietse Westerhof (72) al heel lang ‘in het groen’ werkt. De bewoner van de Tukseweg in Steenwijk onderhoudt ook het groen van zijn woonlocatie. “Ik heb een hele mooie plek hier.”

Sietse heeft het naar zijn zin op de Tukseweg

Twee keer per week vind je Sietse in de Meidoornstraat bij Dagcentrum De Slinger. Daar knipt hij de heggen, verwijdert hij onkruid en houdt hij zich bezig met voorschoffelen. En ook op zijn woonlocatie verzorgt hij het groen. “Ik werkte vroeger, toen ik nog in Emmen woonde, al bij de plantsoendienst. Bloemen en planten zijn het mooiste wat er is.”

Appartement

Aan de Tukseweg heeft hij zijn eigen appartement op de begane vloer met badkamer, keuken en aparte slaapkamer. “Eerst woonde ik boven in een studio. Dit vind ik fijner. Ik vind het gezellig op de Tukseweg. ’s Avonds eet ik op de groep en ik ga regelmatig naar de gezamenlijke woonkamer van mijn vriendin Jelma. Zij woont in de andere groep op deze locatie. Ik kom vaak bij haar koffiedrinken.”

Grote liefde

Jelma was niet altijd al in Sietses leven. Voordat hij haar ontmoette was hij namelijk lang samen met zijn grote liefde Gea. Sietse: “Gea is in 2017 overleden.” Hij wijst naar een lijstje aan de muur. “Kijk, daar hangt haar foto. Ik ben met Gea hier op de Tukseweg gekomen. Ze wachtte altijd op mij als ik van mijn werk terugkwam. We zaten ’s avonds altijd samen in mijn appartement om koffie te drinken en tv te kijken. Oh, en mijn zoon hangt hier ook, achter de deur.” Hij doelt op een tekening die schuilgaat achter de openstaande voordeur. “Hij heet Fokko en is 44. We hebben een goede band. Hij komt hier wel en ik ga wel naar hem toe. Ik kreeg Fokko toen ik getrouwd was, maar dat is lang geleden.”

Beter niet opkroppen

Sietse vermaakt zich goed in Steenwijk. Hij is vaak in zijn appartement te vinden of rookt samen met andere cliënten een sigaretje in de binnentuin. “De begeleiding is altijd wel in de buurt. Ik ga naar ze toe als ik vragen heb of iets wil overleggen. Of als ik geld nodig heb om te tanken. Ik heb een autootje en ga wel eens naar mijn broer. Als ik problemen heb of me niet goed voel, praat ik met Jolanda of Adisa (woonbegeleiders). Je kunt dingen beter niet opkroppen.” Adisa knikt. “We hebben een goede vertrouwensband en Sietse weet wat hij aan me heeft. Want ik zeg wat ik denk en doe wat ik zeg.”

Iedere cliënt is anders

Adisa Stallinga begon in 2006 als vrijwilliger bij Haagswold toen ze een opleiding in de zorg deed. “In 2007 werd ik aangenomen en in 2012 kwam ik op de Tukseweg werken. Ik vind de mensen hier leuk. Iedere cliënt is anders en ze zijn allemaal aardig. Sietse kende ik al toen Gea nog leefde. Hij heeft veel verdriet gehad toen ze overleed. En hij houdt nog steeds van Gea. Maar ik ben ook blij dat hij nu weer gelukkig is, met Jelma.”