Toegankelijkheid Toegankelijkheid
Tekst
Contrast

Zoeken

IJsselbolder en Markesteen leren elkaar kennen in de klas

Bewoners en begeleiding van de IJsselbolder ging langs bij basisschool De Markesteen. Zo leren kinderen de doelgroep op een andere manier kennen.
IJsselbolder en Markesteen leren elkaar kennen in de klas

De leerlingen van basisschool De Markesteen in Zwolle-Zuid kregen bijzonder bezoek. Avelon, Roza en Angela, bewoners van de IJsselbolder, kwamen langs in de klassen. Begeleiders Joycelyn en Lisa waren erbij. Ook Kevin en Marlon van de OGDB gingen mee.
Het is een mooie kans om de jonge buren kennis te laten maken met de doelgroep.

Op maandag 17 november bezochten ze de groepen 1 tot en met 4. Op woensdag 19 november kwamen de groepen 5 tot en met 8 aan de beurt.

Waarom dit bezoek?
Begeleider Lisa vertelt dat het idee ontstond tijdens een verdiepingsdag. Hoe maken we het contact met de buurt makkelijker? “Kinderen van basisscholen zien de IJsselbolder wel, maar zij weten niet wat er binnen gebeurt”, vertelt begeleider Lisa. “Door elkaar te ontmoeten, wordt het minder spannend."

In de klas
Avelon begon met een mop op haar spraakcomputer. De kinderen moesten hard lachen. Daarna legden ze uit wat een beperking is en lieten ze hulpmiddelen zien, zoals een tillift en een douchebrancard.

Angela vertelde wat zij leuk vindt om te doen, wat zij zelfstandig kan en hoe haar dagbesteding eruit ziet. Roza liet zien dat je ook zonder woorden veel kan zeggen. Begeleider Joycelyn legde uit hoe we haar emoties herkennen. De kinderen mochten raden hoe Roza zich voelde. Dat zorgde voor mooie momenten.

De kinderen waren heel nieuwsgierig. Naast dat de kinderen vroegen of Sinterklaas ook bij de IJsselbolder langskomt, hadden ze talloze andere vragen. Over de spraakcomputer, over douchen en over hoe je binnenkomt als er trappen zijn en je zit in een rolstoel.

Een simpele vraag
Aan het einde van elk bezoek stelden de cliënten één vraag: “Wat kun je doen als je ons op straat ziet?” De antwoorden waren hartverwarmend: zwaaien, hoi zeggen, even contact maken. “Precies daarom kwamen we langs’, zegt Lisa.

Iedereen hoort erbij
De kinderen ontdekten dat anders zijn niet eng of zielig is. Achter elke rolstoel of spraakcomputer zit een mens die houdt van grapjes, aandacht en contact. Elkaar leren kennen helpt ons om samen te leven.